Wie bepaalt het geslacht van jullie baby nu eigenlijk?

11-10-2016, 11:43  •  1183 keer bekijken  •  0 reacties
 GenderBalance

Wie denkt dat de man verantwoordelijk is voor het geslacht van een baby?

Hij heeft immers de zaadcellen die verdeeld zijn tussen een ongeveer gelijk aantal X- en Y cellen, toch? En aangezien wij vrouwen enkel X eicellen hebben, ligt de 'keuze' voor het geslacht immers bij hem. Simpel een kwestie van het snelste, sterkste zaadje, dat als eerst ons ei binnendringt. Zo hebben we dat geleerd op school tijdens die oersaaie biologie lessen. Zo zit het. Toch?

Fout!

Wil je weten wie dan wel het geslacht van de baby bepaalt? Ga er dan even voor zitten en neem de tijd om deze nieuwe informatie tot je door te laten dringen. Ok, zit je goed?

Jij! Ja dame, jij en jij (bijna, ik wil de man niet geheel uitvlakken) alleen, bent verantwoordelijk voor het geslacht van jullie baby.

Laten we even een reis terug in de tijd maken. Heel lang geleden, toen we nog in bomen woonden, was het leven compleet anders dan vandaag de dag. Waar we nu worstelen met rekeningen die betaalt moeten worden, boodschappen doen, koken, jongleren met ons werk, sociale verplichtingen, onze relaties, het bezoeken van onze (schoon)ouders en luizen pluizen op school, worstelden we duizenden jaren geleden met heel andere zaken. Er moest een veilige schuilplaats zijn. Er moest eten verzameld worden en de mannen gingen op jacht. In plaats van een hypotheek betalen, reisden we als nomaden rond, op zoek naar voedsel en veiligheid. Overleven was toen zo simpel nog niet. Mensen kwamen om van de honger, werden verscheurd door een wild dier en bij gebrek aan vervoer, liepen we soms kilometers ver om bij een waterbron te komen. In het voorjaar was er vaak een overvloed aan eten, in de winter vielen onze voorouders bij bosjes om. Het leven was zwaar. Maar we hebben het gered en nu is het 2016 en zitten we hier. Veilig in onze warme huizen, slapend in onze zachte bedden. Twijfelend staan we in de supermarkt, waar we overvloed aan voedsel en 'voedselachtige' producten te vinden zijn. We zijn compleet veranderd, toch? Nou, eigenlijk zijn we dat niet.

De mens die 10.000 jaar geleden leefde, was bijna dezelfde mens die we in de spiegel zien. We delen nog steeds hetzelfde uiterlijk, al zijn we heel wat centimeters langer geworden de laatste jaren. Maar onze huid, ons brein, onze botten, onze voortplantingsorganen zijn allemaal nog bijna hetzelfde. En hoewel we ons niets meer kunnen voorstellen bij een nest bouwen in de boom, om de nacht door te brengen, heeft ons lijf daar niet zoveel mee van doen. Dat lijf van ons, dat ons al die jaren verzorgt en in leven heeft gehouden, weet nog altijd niet dat ons leven zoveel simpeler is geworden. Natuurlijk, rationeel weten we het wel. Maar instinctief zijn we nog altijd die mensen die schrikken van een hard geluid, gaat onze hartslag omhoog bij een huilende baby en neigen we naar zoet en vet voedsel om een vetlaagje op te bouwen voor het geval er barre tijden aan komen.

Waar ik heen wil met dit verhaal? Nou, eigenlijk wil ik het nu hebben over baby's. En dan wel specifiek het geslacht van baby's. Wanneer we begrijpen dat ons lijf bijna niet veranderd is de afgelopen duizenden jaren, begrijpen we ook dat de natuur een foefje heeft bedacht om ons soort in stand te houden. Zoals bekend waren de tijden vroeger vaak bar en boos. Meer dan de helft van de kinderen haalden hun vijfde verjaardag niet. Er kwamen ziektes voorbij die niet te behandelen waren, er was niet voldoende voedsel, gevaar loerde overal. Ons lichaam moest iets bedenken om ervoor te zorgen dat ons soort in stand bleef. Dit geldt voor elk diersoort en dus ook voor de mens, een zoogdier.

Uit meerdere onderzoeken uitgevoerd door Trivers & Willard (en later door vele anderen onderzocht om de resultaten te bevestigen) is gebleken dat vrouwelijke zoogdieren die een overvloedig en rijk dieet eten van bepaald voedsel, vaker moeders zijn van zoons. Je lichaam krijgt met een overvloed aan bepaald eten een signaal, dat het in staat is om een zoon op te voeden. Dit klinkt heel aannemelijk, omdat jongens, vooral zij die in de groei zijn, over het algemeen meer voeding nodig hebben dan meisjes. Zoons hebben simpelweg meer biologische investering nodig, omdat zij over het algemeen meer eten dan meisjes. Mijn eigen onderzoek onder vrouwen laat dit ook zien. Immers, wanneer jouw lichaam merkt dat er voldoende voedsel voorhanden is om een zoon groot te brengen, dan grijpt ze haar kans en zal zich openstellen voor een zoon. Wanneer je lichaam echter onvoldoende of minder voedsel tot haar beschikking heeft, dan zal ze zich richten op het geslacht dat minder biologische investering (voedsel dus) nodig heeft, namelijk dochters.

Dus: wat wij vrouwen eten, niet alleen de hoeveelheid maar ook het soort voedsel dat wij eten, is de grootste invloed die wij hebben op het geslacht van onze kinderen. En ons lichaam weet dat. Onze vagina en baarmoeder weten dat. Zij zullen bij een vrouw met een meisjes vriendelijke leefstijl, besluiten om al in de vagina en later in de baarmoeder, zoveel mogelijk de mannelijke zaadcellen eruit filteren en vooral de vrouwelijke zaadcellen doorlaten. Wanneer de zaadcellen uiteindelijk bij het ei aankomen, zal zij enkel een zaadcel doorlaten die voldoet aan wat jij als vrouw aan kunt. Kun jij een zoon prima groot brengen? Geweldig! Dan mag een zaadcel met het Y chromosoom naar binnen. Maar wee je gebeente als er een meisje naar binnen wil proberen te komen. Zij zal in veruit de meeste gevallen niet geaccepteerd worden. En bij een vrouw die een meisjes vriendelijke leefstijl heeft, zullen in 80% van de gevallen, enkel de meisjes in de buurt komen van het eicel. Et voila. Dus hoewel onze mannen degenen zijn die ons de zaadcellen leveren, is het toch echt aan ons lichaam om de keuze te maken tussen een zoon of een dochter.

Is dat alles? Heeft enkel dat wat we eten invloed op het geslacht dat onze kinderen hebben? Nee, was het maar zo simpel. Er zijn talloze factoren die van invloed zijn op ons lijf, onze vruchtbaarheid en een combinatie van al die factoren, maakt dat jij ofwel dochters ofwel zoons zult krijgen. Uiteraard zijn er vrouwen die evenveel zoons als dochters krijgen, maar als we om ons heen kijken, valt het dan niet op dat er veel vrouwen zijn met twee (of meer) zoons of twee (of meer) dochters? Feit is, dat wanneer je een of twee zoons hebt, de kans groter is dat je opnieuw een zoon zult krijgen. Uiteraard geldt hetzelfde voor dochters. Daar is je lichaam op ingesteld en ze wil dit vasthouden om het voortbestaan van ons soort te verzekeren van sterk en gezond nageslacht. Echter, wanneer een vrouw, bewust of onbewust, haar leefstijl om gooit, dan kan het zomaar gebeuren dat je lichaam zich gaat resetten en plots een hele rits aan kinderen van het andere geslacht voort kan brengen. Of een. Beiden is prima en geheel jullie keuze.

Dit blog licht slechts een tipje op van de sluier. Maar je weet nu wel dat het lot van de samenstelling van jullie gezin, niet in de handen van je man ligt. Je weet nu dat het geen kwestie is van kans. Jij hebt de mogelijkheid om zelf te kiezen voor een zoon of een dochter. Veel vrouwen willen beiden meemaken. De een droomt van een koningsgezin met een zoon en een dochter. De ander droomt van twee dochters en weer een ander droomt van 3 zoons.

Het is allemaal legitiem en mooi. We houden van onze kinderen, zijn dankbaar voor elk kind dat we mogen krijgen. En sommigen onder ons willen meer. We willen ervaren hoe het is om een zoon te krijgen na drie dochters. Of we willen juist een dochter, omdat er een ziekte in de familie zit die enkel zoons treft.

Weet dat jij invloed hebt op het geslacht van jullie toekomstige kind en dat de kansen omgedraaid kunnen worden.

Om ervoor te zorgen dat GenderBalance een veilige omgeving is, zullen alle reacties eerst gescreend worden. De reacties die goedgekeurd worden, zullen worden geplaatst.

Om ervoor te zorgen dat deze GenderBalance een veilige omgeving is, zullen alle reacties eerst gescreend worden. De reacties die goed gekeurd worden, zullen worden geplaatst.